Rozdział 1

CZYTASZ=KOMENTUJESZ

Z perspektywy Agnes

-Zwycięzcą dziesiątej edycji brytyjskiego x-factor zostaje......One Step!!!Przez chwilę wydawało mi się, że się przesłyszałam, lecz gdy dziewczyny napadły na mnie chcąc jak się wydawało chyba mnie udusić zrozumiałam co się stało.Mimo to nie mogłam w to uwierzyć.Nie mogłam uwierzyć w to, że właśnie spełniło się jedno z naszych największych marzeń.

Ze łzami w oczach ostatni raz zaśpiewałyśmy zwycięską piosenką- ''I Will Always Love You''-Whitney Houston.Po jej zakończeniu reszta zawodników podbiegła do nas, aby nam pogratulować.

Kamery zostały wyłączona, co oznaczało, że program dobiegł końca.Jeszcze w szoku razem zeszłyśmy ze sceny.Tam przyjęłyśmy dalsze gratulacje od członków ekipy i gwiazd, które wystąpiły dzisiaj w x-factor.

Po wszystkim udałyśmy się do naszej garderoby.Chciałyśmy trochę odpocząć od tego całego zamieszania.

-Niech mnie ktoś uszczypnie, bo wydaje mi się, że to sen-odezwała się Jessica.

Nic nie mówiąc spełniłam jej prośbę.

-To bolało-rzuciła we mnie poduszką leżącą na chociaż nie wielkiej to zajmującej pół garderoby kanapie.

-Teraz wiesz przynajmniej, że to nie sen-wytknęłam jej język.

-Ale i tak nie mogę w to uwierzyć.

Nagle usłyszałyśmy ciche pukanie do drzwi.

-Proszę-powiedziała Megan.

-Można?-to był Liam z reszta One Direction.

Ucieszyłyśmy się widząc ich wesołe twarze.Lubiłyśmy ich.Byli oni naprawdę fajnymi, miłymi i zabawnymi chłopakami.Przez cały program bardzo się zaprzyjaźniliśmy.

-Jasne wchodźcie.

-Zdążyliśmy?

-Na co?

-Na składanie życzeń.

-W ostatniej minucie-uśmiechnęła się Alice.

-No więc dziewczyny.Serdeczne gratulacje.Od początku w was wierzyliśmy i uważamy, że odwaliłyście kawał dobrej roboty.Zasłużyłyście na tą wygraną.

-Dziękujemy.Nawet nie wiecie ile to dla nas znaczy-po słowach Isabel, każdy z każdym zaczął się przytulać.

Gdy wszyscy się już wyściskaliśmy, Niall wyleciał z propozycją:

-Może wybralibyśmy się do jakiegoś klubu, aby to uczcić?

-Dobry pomysł-zgodził się z nim Zayn.

-To co idziemy?-spytał Louis.

-Czemu nie-odpowiedziałam.

Zabierając swoje rzeczy wyszliśmy z budynku.W jak wiadomo świetnych humorach ruszyliśmy w stronę klubu, który polecił nam Niall, a dlatego, że znajdował się on od nas niecały kilometr, nie zamawialiśmy taksówki.Po 15 minutach drogi, dotarliśmy do celu.

Bardzo zdziwiłyśmy się wchodząc, do przepełnionego ciszą i ciemnością pokoju, ponieważ jak na takie miejsce powinno znajdować się tu mnóstwo ludzi, bawiących się przy muzyce dobrego Dj-eja.
Całe to wrażenie przerwało nagłe pojawienie się światła i krzyk chłopców:

-Niespodzianka!

Na końcu ogromnej pomalowanej na ciemnoczerwono sali z barem, stał okrągły szklany stolik z dwoma butelkami szampana i miskami z przeróżnymi przekąskami.Zaraz koło niego znajdowała się czarna sofa.

Pomieszczenie wydało mi się bardzo luksusowe i ładne.

-To dla nas?-zapytała mile zaskoczona, jak my wszystkie Isabel.

-No, a dla kogo?-uśmiechnął się Louis.

-Dziękujemy-odwzajemniła uśmiech.

Już nic nie mówiąc udaliśmy się do naszego stolika, gdzie wygodnie usadowiliśmy się na kanapie.

-Może najpierw wzniesiemy toast?-odezwał się Zayn i nie czekając na odpowiedź rozlał nam po lampce schłodzonego i otworzonego już szampana-Za wasz dzisiejszy sukces, za odnoszenie dalszych sukcesów, za rozwój waszej kariery i po prostu za was-Odbijając od siebie kieliszki, wzięliśmy po łyku alkoholu.

-To co.Jemy?-zapytał się Niall.Przez chwilę z małym zdumieniem wpatrywaliśmy się w głodnego Irlandczyk, gdy niespodziewanie wybuchliśmy niekontrolowanym śmiechem.
Od zawsze bawiła nas ta jego miłość do jedzenia.

-Czy ty pokochasz kiedyś kogoś bardziej od jedzenia?-powiedział jeszcze rozbawiony Zayn.

-Nawet już to zrobiłem.

-Co???-wszyscy zdziwieni dopytywaliśmy się o kogo chodzi.
-Co to za wyjątkowa osoba?
-Może kiedyś się dowiecie.
-No weź, Niall.
-Teraz jemy-niezadowoleni z odpowiedzi blondyna zamilkliśmy.
Po małym posiłku i towarzyszącej jemu rozmowie, postanowiliśmy pójść zatańczyć.Akurat leciała wolna muzyka.Alice tańczyła z Louisem,Jessica z Liamem,Megan z Zaynem,Isabel z Niallem,a ja z Harrym.
Chłopak delikatnie ujął mnie w biodrach,natomiast ja oplotłam swoje ręce, wokół jego szyi.
-Mówi ci już ktoś, że pięknie dzisiaj wyglądasz?-cicho szepnął mi do ucha, co sprawiło przyjemny deszcz po moim ciele.
-Tak?
-Kto?
-Ty, przed sekundą-zaśmialiśmy się.
Już nic nie mówiąc w tańczyliśmy się w rytm muzyki.

GODZINĘ PÓŹNIEJ

-Jestem padnięta-powiedziałam ciężko opadając na kanapę.

-Ja też-przytaknęła mi Isabel.

-Ale musicie przyznać, że ten dzień był niesamowity-kontynuowałam.

-I to jak-zgodziła się Jessica.

-Dobra dziewczyny, pogadamy jutro, a teraz idę spać.Dobranoc-pożegnałam się.

-Dobranoc-odpowiedziały.

Resztkami sił poszłam wziąć szybki prysznic, zmyć makijaż i przebrać się w moją biała piżamę z małpkami, którą dostałam od brata na urodziny i którą bardzo lubiłam.Gotowa do spania, wygodnie ułożyłam się w swoim łóżku, po czym gasząc lampkę momentalnie zasnęłam.






No to mamy 1 rozdział.Mam nadzieję, że chociaż trochę wam się spodobał:)Dziękuje za wasze wszystkie komentarze i opinie, jesteście kochani<3 Jeśli komuś spodobało się to opowiadanie serdecznie zapraszam do obserwowania bloga,a jeśli ktoś chce być powiadamiany o nowych rozdziałach niech zostawi swojego tt.-Agnes:)xx